Tempel van Hera

De tempel van Hera is de oudste tempel binnen het heilige domein van Olympia. De lange en smalle Dorische tempel (50 x 19 m), omringd door 5 m hoge zuilen, werd gebouwd op het eind van de zevende eeuw v.Chr., oorspronkelijk als een tempel voor Zeus en Hera samen. Later kreeg Zeus een eigen tempel.

Het onderste deel van de muren is gebouwd in lokale kalksteen, terwijl het bovendeel oorspronkelijk bestond uit ongebakken tichels. De oorspronkelijke zuilen waren van hout. Toen het hout vermolmde, werden ze geleidelijk vervangen door stenen zuilen met als gevolg dat elke zuil nu anders is. De vervanging duurde meerdere eeuwen, zodat de zuilen de ontwikkeling van de Dorische orde tussen de archaische en de Romeinse tijd illustreren.

Ten tijde van Pausanias was de tempel een waar museum van kunstobjecten, met o.a. achttien godenbeelden. Hier is o.a. de beroemde marmeren Hermes van Praxiteles gevonden. In de tempel stond ook een prachtige tafel, belegd met goud en ivoor, gemaakt door Kolothes, een leerling van Pheidias, waarop de kransen voor de overwinnaars in de spelen werden tentoongesteld. De winnaressen van de Heraia waren afgebeeld op schilderingen in de kolonnade. Hier werd ook de bronzen schijf bewaard van Iphitos en Lykourgos, die beschouwd werd als een soort stichtingsoorkonde van de Olympische spelen.

© KU Leuven, 2012