Melankomas

P076Melankomas, de "zwartharige", was een bokskampioen uit de eerste eeuw n.C. Zijn vader, een andere Melankomas, behaalde een Olympische zege in het boksen in 49 n.C. Melankomas dankt zijn roem vooral aan Dio Chrysostomus, die twee lofredes wijdde aan deze jong gestorven atleet uit Karië.

Hoewel er geen reden is om aan de realiteit van de figuur te twijfelen, groeit hij bij Dio uit tot het ideaalbeeld van de perfecte atleet. Melankomas was een uitzonderlijk mooie atleet. Hij was bovendien de favoriet van de toekomstige keizer Titus. Door zijn bijzondere taktiek slaagde hij erin zijn schoonheid tijdens zijn bokscarričre te behouden: omwille van zijn uitzonderlijke conditie en uithouding hield hij het vol om zijn armen in verdediging hoog te houden - zo kreeg hij geen klappen op zijn gezicht en, volgens de geďdealiseerde beschrijving van Dio, deelde hij er ook geen uit - tot zijn tegenstander uitgeput raakte en opgaf.

Melankomas vertegenwoordigt zowel een atletisch als een filosofisch ideaal: centraal in het leven van atleten en filosofen stond de deugd van de zelfbeheersing. Geen enkel aards genoegen, zoals lekker eten of seks, mocht hen in de weg staan hun levensdoel te bereiken, in het geval van Melankomas dus sportieve prestaties. Dit ascetische ideaal werd bereikt door een doorgedreven training en verregaande zelfdiscipline. Melankomas was bovendien het summum van competiviteit. Hij stierf tijdens de spelen in Napels circa 70 n.C. en op zijn sterfbed vroeg hij nog aan zijn vriend Athenodoros hoeveel dagen de spelen nog zouden duren.

© KU Leuven, 2012